Panama

Toen we aankwamen in Porto Belo was de tweede scheepsovername nog volop aan de gang! Benjamin was kapitein, Merwin, Steffie en Joost waren stuurlieden, Floris, Sanne en Siebrand waren bootslieden, Jorrit was machinist en Stijn en Till waren koks. Zoals te merken is zijn we veilig in Panama aangekomen, dus dat betekent een geslaagde scheepsovername

 

De dagen daarna hebben we een beetje het stadje verkend, hebben we een fort gezien, zijn we langs de mangroves gevaren en… hebben we afscheid genomen. Op Panama zouden Kes, Ben, Renée en Marijke weggaan. >:

 

Op woensdag hebben we de hele dag schoongemaakt. Het hele schip moest schoon, alle kamers moesten leeg en alle bagage die niet mee Panama in ging werd in één kamer opgeslagen. En raad eens? Mijn kamer, kamer 5, was uitverkoren….

 

Dat betekende dus dat we als eersten kaar moesten zijn en dat we ’s avonds niet in onze kamer konden slapen. Toen we ’s avonds allemaal ingepakt waren en alles voor de laatste keer werd gecontroleerd en opnieuw werd schoongemaakt, konden we eindelijk gaan slapen… kamer 5 in het dagverblijf!

 

’s Ochtends vroeg de volgende dag zijn we vertrokken. Ik heb mijn tas gewogen, hij was, met matje en 1 liter water, in totaal 15 kilo! Wat heb ik mezelf aangedaan?

 

In het stadje zijn we met het openbare vervoer naar Colón gegaan. Daarvoor moesten we definitief afscheid nemen van Renée, wat best even moeilijk was.

 

Renée, ik wil je op deze manier nog even zeggen wat voor een topper ik jou vind, ik heb echt zo veel respect voor je! Ik denk dat iedereen heel veel van je heeft geleerd. We missen je en we houden contact!

 

Ik wil ook iedereen oproepen om Renée’s inspirerende blog te lezen op www.redcurlsatsea.jimdo.com. Echt heel gaaf zoals jij je hebt uitgedrukt!

 

Toen we in Colón aankwamen, zijn we na een tijdje met het openbaar vervoer naar Panama City gegaan. Wat is dat anders dan in Nederland! Zo raken ze hier helemaal verontwaardigd als een meisje opstaat om een ouder iemand te laten zitten. Dat kan gewoon niet, alleen jongens mogen opstaan.

 

In Panama City hebben we een tijdje gewacht op een gehuurd busje dat ons met z’n allen tegelijk naar het indianendorp zou brengen. Daar moesten we alleen nog met bootjes een meer over en toen waren we er. In het dorp werden we hartelijk en gastvrij ontvangen. We werden ingedeeld in onze mentorgroep en gingen op weg naar onze hut, waar we, na gegeten te hebben, meteen zijn gaan slapen.

 

De volgende dag hebben we een beetje geholpen met het huishouden. Dat betekende afwassen, hout hakken, tuin harken, vuilnis rapen etc. ’s Middags zijn we met z’n allen gaan zwemmen in de rivier. De volgende drie dagen werden drie activiteiten steeds gerouleerd:

 

1ste: Naar de grotten. Dat was best gaaf, de vloer glinsterde helemaal. We werden er heen gebracht met een boot, waarna we de grotten dus hebben verkend.

 

2de: Wildlife. Het was eigenlijk bedoelt als een soort dierenspot wandeling, maar het werd meer een jungletocht omdat we totaal geen dieren hebben gezien. Het was best zwaar, en zo heet! Er waren serieus twee jongetjes van het dorp waarvan de één zonder schoenen heeft gelopen! ö

 

Het was wel echt heel mooi. We hebben uit beekjes gedronken en nootjes gegeten. Daarna zijn we, om ons te wassen en een beetje af te koelen, met kleding en al in de rivier gaan zwemmen.

 

3de: Machete hakken. Het was de bedoeling dat we een stuk bos kapten zodat daar een huis gebouwd kon worden. Dus daar gingen we dan, in een bootje, met onze machetes. Ik vond het echt heel leuk, even je lekker uitleven op al die bomen en planten! Ook al had ik me wel gesneden met de machete (het was maar een kleine en ondiepe snee, dus het viel reuze mee). We hebben toen ook cocosnoten geplukt en cocosmelk gedronken.

 

’s Middags was er meestal niet echt een programma. Het was vooral gewoon lekker chillen, een beetje zwemmen, voetbalwedstrijden, siësta houden, met de kinderen uit het dorp spelen, meehelpen in het huishouden… één middag hebben we geleerd over de Emberra cultuur. Dat was heel interessant. Zo blijkt dat er in het dorp alleen een basisschool is. Naar de middelbare school gaan is niet verplicht, maar als je dat wil doen, moet je verhuizen naar de stad, en de meeste families hebben daar het geld gewoon niet voor.

 

Zo krijg je dus een gezin zoals het gezin waar wij bij verbleven. Het duurde een tijdje voor we de gezinssamenstelling begrepen, want de familie van het opperhoofd (die de broer was van de man des huizes) logeerde er ook. Het gezin bestond dus uit de vrouw des huizes van 18, haar vriend, hun dochtertje Sara van 4 en hun andere dochtertje van 1. Daarnaast logeerde het gezin van het opperhoofd er dus ook (ze wonen in de stad en de kinderen hadden vakantie): het opperhoofd, zijn vrouw, hun dochter van 16, hun zoon Alfredo van ongeveer 13 en hun zoontje Juan Carlos van tweeënhalf. Die kinderen zijn echt heel zelfstandig! Zo lopen ze allemaal zonder ouders door het dorp, en had kleine Sara bijvoorbeeld een keer een mes waarmee ze doodleuk een stuk riet ging zitten snijden, wat haar moeder totaal niet erg vond. Dat was bij ons vroeger wel wat anders!

 

Wat ik echt heel gaaf vond, was de manier waarop ze kookten. Ze hadden buiten een soort afdakje met een kampvuur eronder waarop ze kookten. De meeste dingen waren gefrituurd en het was super lekker! Zo aten we vaak vis (met kop en al!), rijst met linzen, een soort pakketje rijst en zelfs een keer krokodil, die de vorige avond was gevangen door een groep van dorpsmensen en leerlingen van SAS.

 

Toch waren ze moderner dan we hadden verwacht (we wisten eigenlijk totaal niet wat we konden verwachten). Zo kregen ze stroom door een generator, hadden ze een tv met een Nintendo 64, gewoon een kraan met stromend water… bij ons huis is er ook twee keer een dansfeest en een keer een filmavond (Prince of Persia) georganiseerd.

 

Eigenlijk het enige wat niet heel leuk was, was de wc. Dat was namelijk een soort betonnen pot boven een gat in een huisje waar de gordijntjes niet echt heel erg aansloten.

 

Ik vond het wel echt heel cool om hun leven zo mee te maken en mee te doen. Soms was het een beetje moeilijk omdat we niet echt goed Spaans *ahum, totaal niet* kunnen en we elkaar dus niet altijd begrepen. Maar met een beetje handen- en voetenwerk lukte dat uiteindelijk toch wel. We hebben ze ook een middagje Engelse les gegeven. Het was echt heel leuk om hun uitspraak te horen. <:

 

Na de indianen zijn we met de bus naar Gamboa gegaan, naar Guido’s hostel. Wat meteen opviel, was de Amerikaanse invloed. Het leek net of we in een Amerikaanse suburb terecht waren gekomen! Het was een heel gaaf huis, echt aan de rand van de jungle. In de tuin zaten apen, kolibries en een soort mega guinea pigs. Heel mooi!

 

De eerste dag zijn we ’s ochtends naar de Casco Viejo, het oude deel van Panamastad, gegaan. Daar werden we in groepjes verdeeld, elk groepje moest een paar vragen beantwoorden over een bepaalde wijk. We kregen per groepje 5 dollar p.p. mee om eten van te kopen. Ja, in Panama haal je dat makkelijk!

 

’s Middags zijn we naar het Panama kanaal geweest. Het was echt heel indrukwekkend om die grote schepen van zo dichtbij te zien.

 

Daarna hebben we de medewerkers van de Nederlandse ambassade in Panama ontmoet. Dat was heel interessant, ik wist eigenlijk helemaal niet wat een ambassade nou deed.

 

De tweede dag zijn we heel vroeg opgestaan om vogels en dieren te spotten met Micheal, een van de mannen van het hostel. Het was best wel gaaf, we zijn een eindje de jungle ingegaan en we hebben apen gezien, een zeldzame, schuwe vogel en zelfs een luiaard!

 

’s Middags zijn we naar een soort dierenpark gegaan. Daar waren krokodillen, papegaaien en een luipaard.

 

De dag daarna zijn we eerst naar een ruïne geweest, om ’s middags naar een mall in Panamastad te gaan. Dat was heel leuk, en de Amerikaanse invloed was ook hier goed te zien, ook bij de winkels.. <:

 

De twee dagen daarna hebben we vooral veel geregeld voor de Bocas-reis. De bedoeling is dat we met 11 mensen en 1 begeleider in 5 dagen van Santiago naar Bocas del Torro reizen. We moesten alles zelf organiseren en we kregen een budget van 40 dollar p.p. per etmaal. Mijn groepje bestond uit Steffie, Merwin, Tess, Lian, Stijn, Anna, Jules, Wouter en Jeltje met Jaap als begeleider. We hebben overnachtingen in hostels geboekt en de route uitgestippeld.

 

De laatste dag in Guido’s hostel kwam Till terug van Panama City, waar hij was geweest om met zijn vader een aantal dingen te bespreken, en toen vertelde hij dat hij terug naar huis ging omdat zijn school niet meer wilde meewerken! Echt heel erg stom. Hij zou een uur later vertrekken en een paar dagen later naar huis vliegen. We hebben nog een foto gemaakt voor het hostel, maar het was een nogal abrupt afscheid.

 

De volgende ochtend zijn we vertrokken, met een eigen bus! Het was heel chill, airconditioning, ruimte, geweldig. Het duurde ongeveer 5 uur voor we aankwamen bij de Katholieke Ecologische Landbouwschool in Atalaya, net buiten Santiago. We sliepen met alle meisjes op één kamer met stapelbedden en alle jongens sliepen ook op één kamer, met een gezamenlijke badkamer. ’s Avonds kregen we een praatje van één van de oprichters van het internaat, een oude pater uit Nederland.

 

De dag erna hebben we een rondleiding gekregen door het internaat. Ze hadden er ontzettend veel dieren. We hebben ook de akkervelden gezien.

 

’s Avonds kregen we een jongen toegewezen waarmee we de volgende dag een dagje zouden meedraaien. Ik had samen met Yoram Xavier. We gingen koeienmelken! Het leek me wel heel vet, maar we moesten er wel om 5 uur voor opstaan…

 

De volgende ochtend zijn we dus om 5 uur ’s ochtends opgestaan. Ik heb een paar laarzen kunnen lenen van één van de koemelk jongens. Het was best wel cool om te doen, maar ook heel moeilijk! Die jongens waren echt heel snel, ze kregen er zoveel melk uit! Wij faalden er een beetje in, maar we hebben dan ook niet zoveel armspieren… <;

 

’s Middags hebben we door een veld gelopen om koeien te vinden, die moesten we terugdrijven naar het internaat. Dat was echt heel grappig, want de koeien probeerden steeds te ontsnappen, zodat we er heel hard achteraan moesten rennen….

 

’s Avonds was er een soort afscheidsfeestje met veel muziek en dansen, en we kregen een tasje en een t-shirt, echt heel lief.

 

En toen was het eindelijk zo ver, de lang verwachte Bocas-reis. We vertrokken als 2de. We hebben meteen de bus genomen naar Santiago. Daar hebben we een nieuwe, chille bus genomen naar David, een busreis van 3 uur. Vanaf het busstation hebben we de taxi gepakt naar het Purple House Hostel. Dat was echt gewoon bijna niet grappig meer hoe paars het was, zelfs de tape waarmee de paarse briefjes met paarse tekst op waren gehangen was paars. De eerste avond zijn we naar de film gegaan, Mission Impossible 4. Dat was heel leuk en gezellig. We hebben daar in de bioscoop een Nederlands echtpaar ontmoet, wat een restaurant had in Bocas en die Kes hadden ontmoet!

 

De dag erna hebben we lekker uitgeslapen, we hebben de groep opgesplitst en ik ben met Merwin, Tess en Wouter naar een rivier gegaan om te zwemmen. We namen er een taxi heen, maar toen we weer terug gingen, kwamen we erachter dat er geen taxi’s reden vanaf daar… Gelukkig hebben we uiteindelijk kunnen liften, die man was echt ontzettend aardig en heeft ons recht voor het hostel afgezet. Dat was trouwens de eerste keer dat ik heb gelift! <:

 

’s Avonds in het hostel hebben we echt de allerslechtste horrorfilm ooit gekeken, Hit and Run. Echt een afrader! Maar eigenlijk was het ook heel gezellig omdat hij zo slecht was.

 

Op zaterdag zijn we met een privébusje van David naar Almirante gereisd. Omdat we zo vroeg op moesten, zijn we gewoon in pyjama de bus ingestapt <;

 

In Almirante zijn we overgestapt op de watertaxi. Na 20 minuten waren we op het hoofdeiland Colon, hier zou het schip ook komen te liggen. We gingen Yke, Siebrand en Lambert opzoeken, die zaten daar in een hostel. We hebben daar onze tassen gedumpt en zijn toen met z’n allen gaan lunchen. ’s Middags zijn we met nog een watertaxi naar Bastimentos gegaan. Hier lag ons hostel, Bocas Bound. Het is echt heel leuk, er is een pingpong tafel, een pooltafel, allemaal spelletje en chille loungebanken. De kamer was ook heel chill.

 

De dag erna hebben we vooral op het strand gechilled. We hebben surfboards gehuurd, Wouter en Merwin konden namelijk surfen. Ik wilde het supergraag leren, maar het is uiteindelijk niet echt gelukt, ik kwam niet eens de branding door… misschien was het ook te kort tijd om het te leren.

 

Later op de middag zijn we groep 2 tegengekomen, die ook in Bocas Bound overnachtten. Dat was heel gezellig, we hebben ’s avonds heel lang Triviant zitten spelen.

 

We hebben hier best wel veel mensen ontmoet, zoals een guitardude uit Schotland, die Jules bluesgitaar heeft leren spelen. Dat was best wel cool. Ik denk dat zoveel mensen ons aanspreken omdat het niet echt normaal is dat een grote groep 15/16-jarigen (ook al denken ze vaak dat we veel ouder zijn, omdat we in vergelijking met hen heel lang zijn) door Panama reist.

 

We hebben elke keer zelf voor eten gezorgd en gekookt, dat was best wel grappig en gezellig omdat er allerlei andere mensen ook wilden koken dus dat moesten we een beetje afspreken.

 

De volgende dag gingen we weer terug naar Colon, waar we ’s avonds weer aan boord zouden gaan. We hebben de hele dag een beetje gechilled en zijn uiteindelijk ’s avonds naar het Indonesische restaurant van het Nederlandse echtpaar uit David gegaan, dat was heel leuk. Er was daar een ander Nederlands echtpaar, dat was wel even grappig. Ze vroegen: ‘Where are you guys from?’ dus we zeiden: ‘We’re from Holland.’ En toen zeiden zij: ‘oh, dat is ook grappig, wij komen uit Brabant’.

 

’s Avonds zijn we weer aan boord gegaan, het was heel leuk om iedereen weer te zien, we hadden elkaar heel veel te vertellen! We kregen ook de nieuwe kamer- en wachtindeling. Ik sliep met Meilin, Jeltje en Willemijn op kamer 1, en zat met Merwin, Haike, Meilin en Stijn in de 12 tot 4 wacht.

 

Twee dagen later (tussendoor hebben we aan school gewerkt dus dat is niet heel interessant) zijn we naar Costa Rica gegaan om Monique op te halen. Dat was heel leuk, want de ouders hadden bij de halverwege bijeenkomst een filmpje voor ons gemaakt, echt heel grappig om te zien.


Reactie schrijven

Commentaren: 2
  • #1

    Ciao (dinsdag, 10 juli 2012 14:11)

    Nice one info, thx

  • #2

    u=12596 (maandag, 22 april 2013 14:53)

    I just shared this upon Twitter! My friends will definitely want it!

Wat is nieuw....

Reis

28/04 Officiële aankomst in Nederland

25/04 Aankomst in IJmuiden

24/04 Vertrek richting IJmuiden

22/04 Aankomst Oostende

11/04 Vetrek richting Brest

08/04 Aankomst Azoren

27/03 Vertrek richting Azoren

06/03 Aankomst Bermuda

28/02 Vertrek --> Bermuda

12/02 Aankomst Cuba

Blog 

28/02 Cuba mail

16/02 Cuba

08/01 Panama 

Nieuws

06/03 Bermuda

12/02 Cuba

08/01 Portobelo (Panama)

Nieuwsbrief

15/04 Nieuwsbrief nr. 10

25/03 Nieuwsbrief nr. 9

11/03 Nieuwsbrief nr. 8

Fotos

17/12 Dominica/Martinique

di

28

feb

2012

Cuba mail

Cuba (c) Meilin
Cuba (c) Meilin

Heeee lieve iedereen,

 

Fijn om jullie even aan de telefoon te hebben gehad! Ik wil jullie hiermee iets meer vertellen over Cuba, misschien kunnen jullie dit ook op mijn site zetten... Cuba is communistisch, iedereen is gelijk, onderwijs is gratis en ze doen heel veel aan talentontwikkeling. Zo kunnen kinderen vanaf 7 jaar naar een Art School voor dans, muziek en zang. Alle instrumenten worden door de overheid betaald. Er gaat heel veel geld naar gezondheidszorg en onderwijs en relatief weinig naar onderhoud van bijvoorbeeld wegen en huizen, dus dat is iets minder. De mensen verdienen niet heel erg veel, ongeveer 8 cuc per maand (dat is iets minder dan 8 EUR). 1 CUC is 24 pesos, wat de nationale eenheid is. Voor ons is een pizza op straat dus echt heel goedkoop, 10 pesos = 50 ct. Per huis krijgen ze elke maand wel een soort etenspakket, met rijst en olie e.d. Medicijnen zijn ook gratis geloof ik. Wat je hier echt overal terugziet, is het ‘FREE THE CUBAN 5’! Zoek dat maar eens op, het duurt te lang om dat nu te vertellen. <; Het dansen is hier echt heel gaaf, vooral omdat die kinderen het dus al vet jong leren waardoor ze, ook qua muziekmaken, heel getalenteerd zijn. We zijn op een aantal artschools geweest en dat was echt cool. We hebben zo'n beetje overal gedanst dus ik kan nu best goed Cubaans salsadansen <; We hebben op het conservatorium ook met de kinderen daar opgetreden.

 

We zijn ook een paar dagen in Havana geweest, je ziet overal heel erg het verschil tussen wat voor de toeristen is en wat voor de bewoners (de grootste bron van inkomsten voor Cuba is het toerisme). We zijn zelfs Nederlanders tegengekomen! We hebben, toen we in het kamp zaten, ook twee dagen op het land gewerkt. De tweede dag hebben we allemaal stro verzameld en die mochten we 's avonds aangesteken, yeaaaah. Dat was cool. Er was ook een krokodil om de een of andere duistere reden, maar die was een beetje saai want die deed niets. In Havana werden er-echt heel zielig- allemaal puppy's midden op straat in zo'n kooi verkocht. Er was ook een man met zo'n gat in z'n luchtpijp en die was een beetje eng. Okee, deze mail is een beetje random, maar ik probeer zo veel mogelijk te vertellen.

 

Ik hou van jullie! krijg net te horen dat ik de sailmail van vandaag ws alsnog morgen krijg jeeej.

xxx ps omg, weten jullie het eigenlijk al? Till is teruggekomen! jeeeej! <:

 

 

 

1 Berichten

do

16

feb

2012

Cuba

Cafe Cubano (c) Meilin
Cafe Cubano (c) Meilin

Donderdag 16 februari 2012

Vandaag hebben we weer doorgebracht op Cubaanse talentontwikkelingsscholen. 's Ochtends gingen we naar de School for Plastic Arts in Havana. We hebben heel veel werk gezien van leerlingen daar. Iedereen is hier zo getalenteerd! We hebben ook allemaal een etsafdruk meegekregen. 's Middags na de lunch in een hotel zijn we nog teruggegaan om een film te kijken over de Cuban 5, de vijf Cubanen die vastzitten in Amerikaanse gevangenissen, om de Cubaanse kant van het verhaal te zien. Daarna zijn we naar de School van Lyrische Zang gegaan. Je moet echt heel goed zijn om daarheen te kunnen, er waren ook echt maar 34 leerlingen op de hele school. We kregen een soort operavoorstelling en dat was heel mooi. Andrea

0 Berichten